Անդրադառնալով ԵԱՏՄ-ում մնալով հանդերձ Եվրամիությանը միանալու Հայաստանի ձգտմանը՝ ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան նշել է, որ դա «արդեն նույնիսկ երկու աթոռին նստելու փորձ էլ չէ»։ «Եթե ուզում ես «Բ» կետով գնալ «Գ» կետ, դա էլ է հնարավոր. կոչվում է տրանզիտ։ Բայց դա իր լոգիստիկան ունի։ Ուզո՞ւմ ես փոխել ընտրությունդ։ Խնդրեմ։ Դրա համար կա քաղաքակիրթ ճանապարհ»,- պարզաբանել է նա։               
 

Մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում

Մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում
12.11.2025 | 12:00

2010-2011 թթ. հայերեն, անգլերեն և ռուսերեն լույս տեսավ իմ «Ապրոյան գերդաստանի պատմություն» գիրքը: Դա դժվար գործ էր, որովհետև Բագրատունի արքայական տոհմից սերող, ազնվական, եվրասիական այդ գերդաստանը առաջին անգամ հիշատակվում է 1521 թվականից:

Բայց խոսքն այդ գրքի մասին չէ, այլ այն փաստի, որ գրքումս չկա և նորերս եմ հայտնաբերել:

Կասկածից վեր է, որ Նուբարյանները ղարաբաղցիներ էին, և իրենք էլ դա շատ լավ գիտեին:

Եգիպտոսի առաջին վարչապետ Նուբար Նուբարյանի հայրը ղարաբաղցի Մկրտիչ Մելիքյանն էր, որ առևտրական գործերով Արցախից հասել էր Զմյուռնիա ու բնակություն հաստատել:

Պահպանվել է Զմյուռնիայի հոգևոր առաջնորդ Մարտիրոս եպիսկոպոսի 1804 թ. ձեռագրի տեքստը, որտեղ նա գրում է. «Են եւ ԱՌԱՔԵԼԻՆ, որ տակաւին կենդանի է եւ նախկին թարգման Անգլիացւոց, երեք որդիք` ԳԱԼՈՒՍՏ, ԱԲՐԱՀԱՄ եւ ՍԷԹ. եւ երեք դստերք` ԿԻՒԼՀԱՆ, ՄԷՆԷՆՏ եւ ԱՆՆԱ»:

Եվ ահա պարզեցի, որ Մ. Մելիքյանն ամուսնացել էր ԿԻՒԼՀԱՆ-ի հետ:

Ապրոների ու Նուբարների խնամիական կապը հետագայում էլ է շարունակվել. Պողոս Նուբարի քույր Զիբան ամուսնացել էր Եգիպտոսի մեկ այլ վարչապետի` Տիգրան Ստեփանի դ'Ապրոյի հետ (վերջին լուսանկար):

Նման գյուտերն են ինձ ոգևորում, մտածում եմ, որ զուր չեմ չարչարվում...

Խաչատուր ԴԱԴԱՅԱՆ

Դիտվել է՝ 31105

Հեղինակի նյութեր

Մեկնաբանություններ